Pomoc
Kupno Bitcoina w bitomacie nie powoduje automatycznie obowiązku zapłaty podatku. Sytuacja zmienia się jednak przy sprzedaży kryptowaluty, wymianie jej na inną kryptowalutę, zapłacie za towary lub usługi albo uzyskaniu przychodów ze stakingu, miningu czy działalności gospodarczej.
W Hiszpanii kryptowaluty są zasadniczo traktowane jako składniki majątku. Oznacza to, że sposób wykonania transakcji – przez giełdę, aplikację, brokera lub bitomat – nie przesądza o jej opodatkowaniu. Najważniejsze jest to, co podatnik zrobił z kryptowalutą i czy powstał zysk, strata albo inny rodzaj dochodu.
.png)
Ostatnia aktualizacja: 10 lipca 2026 r.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi indywidualnej porady podatkowej. Zasady rozliczeń mogą zależeć od rezydencji podatkowej, wspólnoty autonomicznej, rodzaju transakcji oraz sytuacji podatnika.
W przypadku osoby prywatnej zysk lub strata powstałe przy sprzedaży kryptowaluty za euro albo przy wymianie jednej kryptowaluty na inną są zasadniczo traktowane jako zysk lub strata kapitałowa.
Dochód ten trafia do podstawy opodatkowania oszczędności, czyli hiszpańskiej base imponible del ahorro. AEAT potwierdza, że zarówno sprzedaż kryptowaluty za pieniądze, jak i wymiana jej na inną kryptowalutę może wymagać wykazania w zeznaniu podatkowym.
Do najważniejszych zasad należą:
Samo kupno Bitcoina w bitomacie za gotówkę nie powoduje powstania zysku kapitałowego. Podatnik zamienia pieniądze na składnik majątku, ale jeszcze go nie sprzedaje.
Należy jednak zachować dokumentację zakupu, ponieważ będzie ona potrzebna przy późniejszym obliczeniu zysku albo straty. Warto zapisać:
Koszty bezpośrednio związane z nabyciem lub sprzedażą mogą mieć znaczenie przy ustalaniu wartości nabycia i wartości zbycia.
Sprzedaż kryptowaluty w bitomacie i odebranie euro w gotówce może powodować powstanie zysku albo straty kapitałowej.
Zasadniczo obliczenie wygląda następująco:
wynik podatkowy = wartość sprzedaży – wartość nabycia – dopuszczalne koszty transakcji
Jeżeli wynik jest dodatni, powstaje zysk kapitałowy. Jeżeli jest ujemny, powstaje strata.
Przykład:
Podatnik kupił Bitcoin za 3 000 euro, ponosząc dodatkowo 100 euro kosztów. Następnie sprzedał tę część BTC w bitomacie za 4 000 euro, a koszt sprzedaży wyniósł 120 euro.
Wynik:
4 000 euro – 3 100 euro – 120 euro = 780 euro zysku.
Do rozliczenia nie trafia cała wypłacona kwota 4 000 euro, lecz obliczony zysk wynoszący 780 euro.
%2520(1).jpeg)
Dla rozliczenia dochodów osiągniętych w 2025 roku obowiązuje progresywna skala podstawy oszczędności:
Od 1 stycznia 2025 roku najwyższa stawka dla podstawy oszczędności została podniesiona do 30%.
Skala jest progresywna. Nie oznacza to, że cały zysk zostanie opodatkowany najwyższą osiągniętą stawką. Poszczególne części dochodu są opodatkowane według odpowiadających im progów.
Przy zysku wynoszącym 70 000 euro:
Tak. Wymiana Bitcoina na Ethereum, USDT, USDC lub inną kryptowalutę nie jest neutralna podatkowo tylko dlatego, że podatnik nie otrzymał euro.
W Hiszpanii taka transakcja jest traktowana jako zamiana składników majątku. Trzeba ustalić wartość rynkową otrzymanej kryptowaluty w euro w momencie wymiany oraz porównać ją z kosztem nabycia sprzedawanej kryptowaluty.
AEAT przewiduje w zeznaniu odrębną kategorię dla zysków i strat wynikających ze sprzedaży lub wymiany walut wirtualnych.
Zapłata kryptowalutą może być traktowana jak zbycie aktywa.
Jeżeli podatnik kupił BTC za 500 euro, a następnie zapłacił nim za usługę wartą 800 euro, może powstać zysk kapitałowy wynoszący 300 euro, z uwzględnieniem odpowiednich kosztów.
Z tego względu również codzienne płatności kryptowalutowe powinny być dokumentowane.
Straty ze sprzedaży lub wymiany kryptowalut mogą być kompensowane z innymi zyskami kapitałowymi zgodnie z zasadami dotyczącymi podstawy oszczędności.
Niewykorzystane straty można co do zasady przenosić na kolejne cztery lata podatkowe.
Nie należy jednak przyjmować, że każda zadeklarowana strata zostanie automatycznie uznana przez urząd. Podatnik powinien posiadać dokumenty potwierdzające:
Szczególne ograniczenia mogą dotyczyć transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi, darowizn, utraty kluczy prywatnych, oszustw lub sprzedaży dokonanej wyłącznie w celu wygenerowania straty podatkowej.
Przy sprzedaży jednostek tej samej kryptowaluty nabywanych w różnych momentach stosuje się zasadniczo metodę FIFO, czyli first in, first out.
Oznacza to, że jako pierwsze sprzedane traktuje się jednostki nabyte najwcześniej.
Przykład:
Do obliczenia wyniku przyjmuje się zasadniczo koszt pierwszego zakupu, czyli 3 000 euro, a nie koszt późniejszego zakupu.
Dlatego ewidencja powinna obejmować wszystkie zakupy, również te wykonane na różnych giełdach, w aplikacjach i bitomatach.
Przesłanie kryptowaluty pomiędzy dwoma portfelami należącymi do tej samej osoby nie jest sprzedażą ani wymianą, więc samo w sobie nie powinno powodować powstania zysku kapitałowego.
Trzeba jednak zachować dowody pokazujące, że oba adresy należały do tego samego podatnika. W przeciwnym razie urząd może zażądać wyjaśnienia, czy transfer nie był płatnością, darowizną albo sprzedażą.
Należy też osobno wykazać opłatę sieciową i ustalić jej prawidłowe potraktowanie podatkowe.
Sposób opodatkowania stakingu zależy od konstrukcji usługi oraz roli podatnika.
Nagrody otrzymywane przez osobę prywatną mogą być traktowane jako dochód z kapitału ruchomego albo inny dochód podlegający opodatkowaniu. Wartość nagrody określa się zasadniczo według wartości rynkowej w euro w momencie jej otrzymania.
Późniejsza sprzedaż otrzymanych tokenów może powodować dodatkowy zysk lub stratę kapitałową. Kosztem nabycia będzie wówczas co do zasady wartość rozpoznana wcześniej jako dochód.
Przy regularnej, zorganizowanej działalności sposób rozliczenia może być inny niż w przypadku okazjonalnego inwestora.
Wydobywanie kryptowalut prowadzone w sposób zorganizowany może zostać uznane za działalność gospodarczą.
W takim przypadku podatnik może mieć obowiązek:
Do kosztów mogą należeć między innymi energia elektryczna, sprzęt, amortyzacja, chłodzenie, hosting i serwis, o ile spełniają wymogi podatkowe i są odpowiednio udokumentowane.
Tokeny otrzymane bez zapłaty, na przykład w ramach airdropu, mogą stanowić dochód w momencie ich otrzymania.
Wartość przychodu ustala się według wartości rynkowej tokenów w euro. Jeżeli tokeny zostaną później sprzedane, trzeba dodatkowo obliczyć zysk lub stratę pomiędzy wartością przyjętą przy otrzymaniu a wartością sprzedaży.
Sposób zakwalifikowania airdropu może zależeć od tego, czy otrzymanie tokenów było związane z działalnością gospodarczą, świadczeniem usług albo zwykłym posiadaniem innego aktywa.
Sprzedaż NFT może zostać zakwalifikowana na różne sposoby.
Jeżeli osoba prywatna okazjonalnie sprzedaje posiadany NFT, wynik może zostać potraktowany jako zysk albo strata kapitałowa.
Jeśli jednak podatnik regularnie tworzy i sprzedaje NFT, świadczy usługi albo organizuje działalność nastawioną na zarobek, przychody mogą zostać uznane za dochód z działalności gospodarczej.
Nie można więc przyjąć jednej zasady dla wszystkich transakcji NFT.
Dochody z pracy, działalności gospodarczej, miningu lub niektórych nagród kryptowalutowych mogą trafiać do ogólnej podstawy opodatkowania, a nie do podstawy oszczędności.
Stawki zależą od części państwowej i regionalnej. Wspólnoty autonomiczne ustalają własne progi i stawki, dlatego rzeczywiste opodatkowanie może różnić się w zależności od miejsca zamieszkania.
Orientacyjna łączna skala często przedstawiana dla ogólnej podstawy IRPF wynosi:
Nie są to jednak uniwersalne stawki obowiązujące identycznie w całej Hiszpanii. Ostateczne obciążenie zależy od regulacji właściwej wspólnoty autonomicznej oraz sytuacji podatnika.
.jpeg)
Sama wymiana tradycyjnej waluty na Bitcoin albo inną kryptowalutę pełniącą funkcję środka płatniczego jest zasadniczo zwolniona z VAT.
Nie oznacza to jednak, że wszystkie transakcje związane z kryptowalutami są zwolnione. VAT może dotyczyć towarów lub usług kupowanych za kryptowaluty, usług doradczych, tworzenia NFT, działalności operatora albo innych świadczeń.
Należy odróżnić:
Kryptowaluty należące do podatnika na dzień 31 grudnia mogą być uwzględniane w hiszpańskim podatku majątkowym, czyli Impuesto sobre el Patrimonio.
AEAT traktuje kryptowaluty jako niematerialne składniki majątku, które należy wyceniać według wartości rynkowej na dzień powstania obowiązku podatkowego.
Przy ustalaniu obowiązku trzeba uwzględnić:
Ogólna państwowa kwota wolna wynosi co do zasady 700 000 euro, ale wspólnoty autonomiczne mogą stosować inne limity i zasady.
Niezależnie od tego deklarację podatku majątkowego trzeba zasadniczo złożyć również wtedy, gdy łączna wartość brutto aktywów i praw przekracza 2 miliony euro, nawet gdy po zastosowaniu ulg nie wystąpi podatek do zapłaty. AEAT wskazuje, że obowiązek złożenia deklaracji występuje także wtedy, gdy wyliczona kwota podatku jest dodatnia.
Nieprawidłowe jest więc proste stwierdzenie, że każdy posiadacz aktywów przekraczających 2 miliony euro zawsze zapłaci podatek majątkowy. Limit 2 milionów euro dotyczy przede wszystkim obowiązku złożenia deklaracji, natomiast faktyczna kwota podatku zależy od wartości majątku netto, ulg, kwot wolnych i przepisów regionalnych.
Osoby posiadające bardzo duży majątek mogą również podlegać hiszpańskiemu podatkowi solidarnościowemu od dużych fortun, czyli Impuesto Temporal de Solidaridad de las Grandes Fortunas.
Podatek dotyczy zasadniczo majątku netto przekraczającego 3 miliony euro, z uwzględnieniem przewidzianych prawem zasad, odliczeń oraz relacji z podatkiem majątkowym.
W 2026 roku zaktualizowano formularz Modelo 718 stosowany do rozliczenia tego podatku.
Kryptowaluty mogą zwiększyć wartość majątku uwzględnianego w tym rozliczeniu.
Otrzymanie kryptowaluty w spadku lub darowiźnie może podlegać podatkowi od spadków i darowizn, czyli Impuesto sobre Sucesiones y Donaciones.
Wysokość podatku zależy między innymi od:
Nie należy stosować jednej ogólnokrajowej stawki od 7% do 36,5% do każdego przypadku. Rzeczywiste obciążenie może znacząco różnić się pomiędzy regionami.
Darowizna może również powodować skutki podatkowe po stronie darczyńcy, ponieważ przekazanie aktywa może zostać potraktowane jako zbycie powodujące zysk kapitałowy.
Osoby będące hiszpańskimi rezydentami podatkowymi rozliczają dochody oraz zyski i straty kapitałowe w rocznym zeznaniu IRPF, czyli Modelo 100.
W formularzu należy wykazać między innymi zyski i straty wynikające ze sprzedaży kryptowalut za pieniądze oraz z wymiany jednej kryptowaluty na inną.
Każda operacja powinna być obliczona na podstawie wartości nabycia i wartości zbycia. AEAT przewiduje specjalną sekcję dotyczącą sprzedaży i wymiany walut wirtualnych.
Nie należy opierać instrukcji na numerach konkretnych pól ze starych wersji formularza, ponieważ układ i numeracja pól mogą zmieniać się pomiędzy kampaniami podatkowymi.
Podatek majątkowy deklaruje się za pomocą Modelo 714.
Kryptowaluty należy wykazać według wartości rynkowej na 31 grudnia danego roku, jeżeli podatnik podlega obowiązkowi rozliczenia tego podatku.
Za rok podatkowy 2025 termin składania deklaracji podatku majątkowego trwał od 8 kwietnia do 30 czerwca 2026 roku.
Modelo 721 jest deklaracją informacyjną dotyczącą walut wirtualnych przechowywanych za granicą.
Może dotyczyć między innymi kryptowalut przechowywanych przez zagranicznego dostawcę usług, który zabezpiecza klucze prywatne w imieniu klienta.
Obowiązek powstaje zasadniczo, gdy łączna wartość objętych raportowaniem kryptowalut przekracza 50 000 euro.
Modelu 721 nie stosuje się automatycznie do każdego portfela. Istotne jest między innymi to, kto posiada i zabezpiecza klucze prywatne oraz gdzie znajduje się podmiot świadczący usługę przechowywania.
Portfel sprzętowy albo aplikacja typu self-custody, w której wyłącznie użytkownik kontroluje klucze prywatne, może być traktowana inaczej niż konto u zagranicznego powiernika.
Deklarację składa się od 1 stycznia do 31 marca roku następującego po roku, którego dotyczą informacje.
Po pierwszym złożeniu Modelo 721 ponowny obowiązek nie musi występować każdego roku. Może jednak powstać między innymi wtedy, gdy wartość wzrośnie o więcej niż przewidziany w przepisach limit, zmieni się status posiadacza albo podatnik przestanie posiadać wcześniej raportowane aktywa.
Modelo 720 służy do informowania o określonych aktywach i prawach znajdujących się za granicą, takich jak rachunki bankowe, papiery wartościowe lub nieruchomości.
Kryptowaluty przechowywane za granicą nie są już ujmowane na zasadzie „braku formularza”. Dla nich utworzono odrębny Modelo 721.
Podatnik posiadający zarówno rachunki bankowe, inwestycje tradycyjne, nieruchomości, jak i kryptowaluty za granicą może więc podlegać jednocześnie różnym obowiązkom informacyjnym.
Modelo 172 i Modelo 173 są deklaracjami informacyjnymi składanymi przede wszystkim przez podmioty świadczące określone usługi związane z kryptowalutami.
Modelo 172 dotyczy informacji o saldach walut wirtualnych, natomiast Modelo 173 obejmuje określone operacje na kryptowalutach.
Formularzy tych zasadniczo nie składa zwykły inwestor wyłącznie dlatego, że kupił lub sprzedał Bitcoin. Obowiązki dotyczą przede wszystkim operatorów, giełd, powierników i innych podmiotów wymienionych w przepisach.
Hiszpański rok podatkowy trwa od 1 stycznia do 31 grudnia.
Dochody uzyskane w danym roku rozlicza się w kampanii podatkowej prowadzonej w następnym roku.
Dla dochodów osiągniętych w 2025 roku kampania Renta 2025 trwała od 8 kwietnia do 30 czerwca 2026 roku.
Termin nie zawsze powinien być opisywany wyłącznie jako „do 30 czerwca”, ponieważ dokładny kalendarz może zmieniać się w kolejnych latach. Dodatkowo wcześniejszy termin może dotyczyć podatników, którzy chcą zapłacić podatek poprzez polecenie zapłaty.
Nie decyduje obywatelstwo, lecz rezydencja podatkowa oraz właściwe umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Osoba może zostać uznana za hiszpańskiego rezydenta podatkowego między innymi wtedy, gdy:
Rezydent Hiszpanii co do zasady rozlicza tam światowe dochody, w tym część dochodów z kryptowalut uzyskanych przez zagraniczne giełdy lub bitomaty.
Osoba posiadająca związki zarówno z Polską, jak i Hiszpanią powinna dodatkowo przeanalizować polsko-hiszpańską umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Użytkownik bitomatu powinien przechowywać:
Brak konta na giełdzie nie oznacza, że transakcja gotówkowa jest niewidoczna albo zwolniona z rozliczenia.
Operatorzy bitomatów podlegają przepisom dotyczącym przeciwdziałania praniu pieniędzy, identyfikacji klientów, monitorowania transakcji oraz przechowywania określonych danych.
Zakres weryfikacji zależy od operatora, wysokości transakcji, zastosowanej procedury i aktualnych przepisów. Urządzenie może wymagać między innymi numeru telefonu, dokumentu tożsamości, skanu twarzy albo dodatkowego potwierdzenia pochodzenia środków.
Nieprawidłowe jest stwierdzenie, że dane zbierane przez operatora „nigdy nie są przekazywane rządowi”. Operator może być zobowiązany do udostępnienia informacji właściwym organom na podstawie przepisów, kontroli, postępowania lub żądania uprawnionej instytucji.
Korzystanie z gotówki nie znosi obowiązku podatkowego ani obowiązków AML.
Rozporządzenie MiCA ujednolica część zasad funkcjonowania dostawców usług związanych z kryptowalutami w Unii Europejskiej. Dotyczy przede wszystkim licencjonowania, organizacji działalności, ochrony klientów i obowiązków dostawców usług kryptoaktywów.
MiCA nie zastępuje jednak hiszpańskiego podatku dochodowego ani obowiązków wobec AEAT.
Dyrektywa DAC8 rozszerza europejską wymianę informacji podatkowych na kryptoaktywa. Państwa członkowskie mają stosować jej regulacje od 1 stycznia 2026 roku, a pierwsza wymiana danych będzie dotyczyć informacji zbieranych za 2026 rok.
Oznacza to zwiększenie automatycznego raportowania danych dotyczących użytkowników i transakcji kryptowalutowych pomiędzy dostawcami usług oraz administracjami podatkowymi państw Unii Europejskiej.
Co do zasady podatku dochodowego nie powoduje samo:
Brak podatku dochodowego nie oznacza jednak braku innych obowiązków. Samo posiadanie kryptowaluty może mieć znaczenie dla podatku majątkowego lub Modelo 721.
Nie. Pod względem podatkowym liczy się charakter transakcji, a nie rodzaj urządzenia.
Kupno BTC w bitomacie jest zasadniczo traktowane podobnie jak zakup na giełdzie. Sprzedaż BTC za euro w bitomacie jest zasadniczo traktowana podobnie jak sprzedaż na platformie internetowej.
Różnica polega głównie na dokumentacji. Giełdy zwykle udostępniają historię operacji, natomiast użytkownik bitomatu może samodzielnie odpowiadać za zebranie paragonów, kursów, adresów portfeli i identyfikatorów transakcji.
Kupno kryptowaluty w bitomacie w Hiszpanii co do zasady nie powoduje podatku dochodowego. Podatek może jednak powstać przy sprzedaży za euro, wymianie na inną kryptowalutę, zapłacie za towar lub usługę albo uzyskaniu dodatkowych przychodów z aktywów cyfrowych.
Zyski inwestora prywatnego trafiają zazwyczaj do podstawy oszczędności i są opodatkowane progresywnie stawkami od 19% do 30%. Kryptowaluty mogą również podlegać podatkowi majątkowemu, podatkowi od spadków i darowizn oraz obowiązkowi informacyjnemu w Modelo 721.
Najważniejsze jest prowadzenie dokładnej ewidencji wszystkich zakupów, sprzedaży, wymian, opłat i transferów. Dotyczy to również transakcji gotówkowych wykonywanych w bitomatach.
